از مخاطبین این وبلاگ پوزش مى‌خواهم چون مجبورم چند پیام خیلی خیلی خصوصی را به دلیل پاره‌ای مشکلات اینجا بگذارم!

سلام. مرجان عزیزم اگر تو می‌تونستی فینگلیش بخوانی من مجبور نبودم اینجا در حضور مخاطبین این وبلاگ برات پیام بذارم. خب راستش خیلی چیزها هم هست که واقعا نمی‌تونم برات اینجا بنویسم. خدا را شکر جشنواره فیلم کوتاه تهران تمام شد. تو هفته گذشته هفت ساعت هم نخوابیدم. هیچ کلاسی هم نرفتم. خیلی چیزها آن طوری که فکر می‌کردیم و برنامه‌ریزی کرده بودیم پیش نرفت ولی در مجموع بد نبود. ولی خوب شد لپ‌تاپ را برای من گذاشتی چون این چند روزه اگر لپ‌تاپ نداشتم واقعا نمی‌تونستم هیچ کاری کنم. با آن مهمان پرتغالی‌ جشنواره که مصاحبه کردم گفت می‌خواد برای شبکه RTP ۳۰ ساعت فیلم ایرانی بخره من به بچه‌ها زنگ زدم و چندتا فیلم براش جمع کردم یارو کلی خوشحال شد.
تو رو خدا برو به ماچدو بگو سایت «فیکه» را به روز کنه. هیچی توش نیست. واقعا این خبرهای فینگلیشی که بچه‌ها از طرف تو می‌فرستند خواندنش خیلی سخته چون ممکنه معنی بعضی جمله‌ها تغییر کنه.
مرجان من واقعا نگران پول رومینگ موبایلتم. این چند روزه من هر کسی را تو سینما دیدم گفت مرجان برای من اس‌ام‌اس فرستاده!
فکر می‌کردم فقط برای من اس‌ام‌اس مى‌فرستی! دختر جان همین‌جوری کلی قرض بالا آوردیم این‌قدر اس‌ام‌اس نده با مردم حال و احوال پرسی کن به خدا همه خوبند!
راستی مرضیه وفامهر دیشب جایزه جشنواره «مد فیلم» ایتالیا را گرفت. امروز خبرش را تو بخش فارسی و انگلیسی گذاشتم. کلی ذوق کردم براش.
این چند روزه خیلی‌ها برات سلام رساندند که واقعا اسم‌های خیلی‌هاشون یادم رفت!
مرجان یادت نره کتاب «کوری» منو بدی «ساراماگو» امضا کنه. همین‌طور دارم به کتابم فکر مى‌کنم ها!

هیات داوران «پایگاه خبری فیلم کوتاه» متشکل از مهناز افضلی، محمد شیروانی و رضا بهرامى‌نژاد برگزیدگان خود را در سه بخش «مستند»، «داستانی» و «انیمیشن» بیست‌وچهارمین جشنواره فیلم کوتاه تهران به شرح زیر معرفی کردند.
محمد شیروانی به نمایندگی از هیات داوران پایگاه در مراسم اختتامیه جایزه بهترین فیلم کوتاه داستانی متشکل از لوح تقدیر «پایگاه خبری فیلم کوتاه»، یک‌سال عضویت در بخش «فیلم‌ها» و یک سکه بهار آزادی را به در آستانه ساخته علی بیات اهدا کرد.
بیات هنگام دریافت جایزه‌اش گفت: تشکر می‌کنم از محمد شیروانی که راهنما و استاد من بودند. از اساتیدم در قم و از تمام کسانی که راهنمایی‌ام کردند.
لوح تقدیر «پایگاه خبری فیلم کوتاه»، یک‌سال عضویت در بخش «فیلم‌ها» و یک سکه بهار آزادی بهترین مستند اهدا شد به سیانوزه ساخته رخساره قائم‌مقامی.
لوح تقدیر «پایگاه خبری فیلم کوتاه»، یک‌سال عضویت در بخش «فیلم‌ها» و یک سکه بهار آزادی بهترین انیمیشن به گرسنگی کشیدن در شکم نهنگ ساخته مهدی زرین‌قلمی رسید.
همچنین در این بخش هیات داوران از سازنده موسیقی انیمیشن مرغ آزاد تقدیر کردند.
جایزه ویژه هیات داوران شامل لوح تقدیر «پایگاه خبری فیلم کوتاه» و یک سکه بهار آزادی برای مجموعه تصویربرداری به عباس فتحی‌‌اشکانی اهدا شد.
اشکانی پس از دریافت این جایزه گفت: این جایزه را تقدیم می‌کنم به تمام فیلم‌بردارهایی که در بخش نگاه ملی و سینمای جوان بودند و هیج وقت از آن‌ها تقدیر نشده است.
گفتنی است مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی سکه‌های جوایز «پایگاه خبری فیلم کوتاه» را تقبل کرده است. 

مرتبط:
برگزیدگان «جشنواره‌ فیلم کوتاه تهران» معرفی شدند
گزارش تصویری اختتامیه جشنواره فیلم کوتاه تهران ۱
گزارش تصویری اختتامیه جشنواره فیلم کوتاه تهران ۲

جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه اوورا (فیکه) درحالی از امروز شانزدهم نوامبر در اوورا، این شهر کوچک و باستانی پرتغال شاهد افتتاح ششمین دوره خود خواهد بود که از سال گذشته تا به حال دستخوش برخی تغییرات شده است.
دوره ششم قرار بود در نوامبر 2006 برگزار شود که به دلیل پاره‌ای از مشکلات لغو شد و در عوض، جشنواره فیکه امسال با اضافه شدن یک بخش رقابتی جدید، دوره جدیدی از فعالیت خود را آغاز می‌کند.
ژائو پائولو ماچدو دبیر این جشنواره در گفت‌وگو با «پایگاه خبری فیلم کوتاه» درباره اهداف و برنامه‌های جشنواره، تحولات اخیر، جایگاه فیلم کوتاه در پرتغال و... توضیح می‌دهد. (ادامه)

بيست‌وچهارمين جشنواره ملی و دوازدهمين جشنواره بين‌المللی فيلم كوتاه تهران امروز افتتاح شد.
«پايگاه خبری فيلم كوتاه» در طبقه دوم سينما فلسطين مثل جشنواره «سينما حقيقت» جايگاه دارد و علاوه براين كه پايگاه حمايت‌كننده خبری جشنواره است هيات داوری سه نفره پايگاه متشكل از مهناز افضلی، محمد شيروانی و رضا بهرامی‌نژاد، فيلم‌های بخش‌های «ملی» و «سينمای جوان» جشنواره را داوری و برگزيدگان خود را در مراسم اختتاميه معرفی می‌كنند.
خوشحالم كه پايگاه برای اولين‌بار يك هيات داوری دارد و خوشحالم كسانی داوری پايگاه را برعهده گرفتند كه به خودشان و آثارشان علاقه دارم.
مهناز افضلی نازنين با مستندهای تاثيرگذار زنانه و كارت قرمز حضورهای جهانی موفقی داشته و گيلاس‌هایی كه كمپوت شد ساخته محمد شيروانی به نظرم يكی از خوش‌ساخت‌ترين فيلم‌های كوتاه دهه 80 است و با تمام لحظات مستند آقايان پرنده ساخته رضا بهرامی‌نژاد زندگی كرده‌ام كه پيش از اينكه مستند باشد خود زندگی است.
«پايگاه خبری فيلم كوتاه» همزمان حمايت‌كننده خبری جشنواره «فيكه» اوورا پرتغال هم هست و مرجان رياحی به دعوت جشنواره فردا به پرتغال سفر می‌كند.
با نبودن مرجان می‌دانم كه از فردا كارهايم دو برابر می‌شود و شايد فرصت همين سه، چهار ساعت خواب را هم نداشته باشم اما خوشحالم كه سه سال كار كه نه، سه سال زندگی در «پايگاه خبری فيلم كوتاه» به ثمر نشسته و اين تنها چيزيه كه باعث می‌شود همه خستگی‌های اين‌روزها را تحمل كنم...
 
- اخبار جشنواره فيلم كوتاه تهران را می‌توانيد اينجا ببينيد

ژوزه ساراماگو، نویسنده نام‌آور پرتغالی و برنده جایزه نوبل ادبی به عنوان مهمان افتخاری در ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه اوورا شرکت می‌کند.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» ساراماگو به مناسبت نمایش فیلم بلم سنگی که بر اساس داستانی به همین نام نوشته او ساخته شده است، مهمان جشنواره و دانشگاه اوورا خواهد بود.
نویسنده رمان مشهور کوری در حالی روز 20 نوامبر به شهر اوورا می‌رود که در همین روز دانشگاه اوورا دکترای افتخاری خود را به امین مالوف، نویسنده مشهور لبنانی و جوردی ساوال، موسیقی‌دان اسپانیایی اهدا خواهد کرد و حضور این سه چهره معتبر فرهنگی جهان در کنار هم قابل توجه است. (ادامه)

سينمای ايران بيمار است. برای اثبات اين ادعا دليل دارم. هر چند ذكر تمام دلايلش به فضایی بيشتر از حجم اين وبلاگ احتياج دارد اما می‌توانم لااقل به بخشی‌ از آن كه نسبت بهش تسلط دارم اشاره كنم و مسلما همين بخش كوچك را می‌توان به كل فضای سينمای ايران بسط داد.
از سال 79 تا به حال تقريبا من در تمام جشنواره‌های فيلم كوتاه و مستندی كه در تهران برگزار شده حضور داشتم و علاوه بر اين‌ به چند جشنواره در شهرستان‌ها هم رفته‌ام. پس می‌توانم خيلی با اطمينان بگويم كه تقريبا 70 درصد فيلم‌های مستند و كوتاه 8 سال گذشته را بر پرده ديده‌ام و مسلما اين درصد شامل فيلم‌های بسياری كه به صورت VCD يا DVD ديده‌ام نمی‌شود.
و به خاطر حرفه‌ام در چند سال گذشته خصوصا از زمان افتتاح «پايگاه خبری فيلم كوتاه» با بسياری از فيلمسازان اين عرصه آشنایی نزديك دارم.
مدتها بود كه دلم می‌خواست راجع به اين فضا بنويسم اما نمی‌توانستم به خودم اين اجازه را بدهم. نه به خاطر آدم‌هایی كه در اين عرصه بی‌تعارف ارثيه پدرشان را از من و البته «پايگاه خبری فيلم كوتاه» طلب‌كارند كه به خاطر احترامی كه برای «سينما» قائلم.
در واقع می‌خواستم با آبروداری‌كردن برای فيلمسازان و فعالان اين عرصه برای سينمای ايران آبروداری كنم. سينمایی كه اين سال‌ها تحقيقا تمام اعتبارش را از حضورهای جهانی فيلم‌های كوتاه و مستند دارد.
حتی بيشتر فيلم‌های بلندی كه در اين سال‌ها در جشنواره‌های جهانی اقبالی داشته‌اند توسط كارگردان‌هایی ساخته شده‌اند كه از سينمای مستند و فيلم كوتاه به سينمای حرفه‌ای رفته‌اند و بسياری از اين كارگردان‌ها هنوز لااقل مستندسازی را رها نكرده‌اند.
نمی‌گويم از فيلمسازان اين عرصه دلگيرم كه در چند سال گذشته آن‌قدر برخوردهای عجيب و غريب ديده‌ام و آن‌قدر با آدم‌های پرتوقع سر و كار داشته‌ام كه شرايط كار در اين عرصه دستم بيايد.
مسئله‌ام اين است كه برای برخی از فيلمسازان اين عرصه متاسفم و اين تاسف هم از سر دلسوزی است. به فيلمسازی كه به خبرنگار تنها رسانه سينمای مستند و فيلم كوتاه كشورش حسادت می‌كند، می‌شود چه حسی داشت به جز دلسوزی؟
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه فقط تا سقف اتاق‌هايشان را می‌بينند و نمی‌دانند آسمانی هم آن بالا وجود دارد.
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه فكر می‌كنند با چاپ يك مصاحبه مشهور شده‌اند و ديگر احتياجی به حمايت خبری ندارند.
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه با ساختن سه، چهار فيلم كوتاه يا مستند شديدا توهم كارگردان بودن دارند.
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه آن‌قدر هوش و ذكاوت ندارند كه بفهمند احترام به خبرنگاران و حفظ رابطه خوب با آنها كاملا به نفع‌شان است.
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه دريافت جايزه آن هم از جشنواره‌های بی‌ در و پيكر داخلی را اعتبار فيلم‌شان می‌دانند و هنوز قواعد بازی را بلد نيستند.
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه طفلكی‌ها آلزايمر دارند و در فاصله هر جشنواره تا جشنواره ديگر بايد خودت را بهشان معرفی كنی.
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه تازه بعد از خواندن اخبار «پايگاه خبری فيلم كوتاه» می‌فهمند كه فيلم‌شان در فلان جشنواره هم بوده يا احتمالا جايزه‌ای هم گرفته و نمی‌دانند كه تهيه‌كننده يا پخش‌كننده محترم جايزه‌شان را بالا كشيده.
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه پرينت اخبار «پايگاه خبری فيلم كوتاه» را دست به دست می‌چرخانند اما هر بار كه ما را می‌بينند می‌پرسند «هنوز پايگاه به روز می‌شود؟»
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه فكر می‌كنند به خاطر آشنایی بايد هميشه فيلم‌هايشان را دوست داشته باشيم.
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه به محض قطع شدن سهميه جايزه‌های دولتی‌يشان، واويلای سينمای مستند و فيلم كوتاه ايران از دست رفت سر می‌دهند اما حاضر نيستند برای اين سينما يك قدم بردارند.
دلم می‌سوزد برای فيلمسازانی كه با چند دهه تجربه به جای حمايت به فيلمسازان جوان حسادت می‌كنند.
سينمای ايران بيمار است. چون فيلمسازانش در يك فضای مسموم تنفس می‌كنند. كه اگر بشود اسمش را تنفس گذاشت. سينمای ايران بيمار است. چون برخی فيلمسازانش بيشتر از اينكه برای ساخت فيلم‌شان وقت‌ بگذارند پشت در اتاق مديران و داوران جشنواره‌ها می‌پلكند. سينمای ايران بيمار است. چون برخی از فيلمسازانش برای جايزه فيلم می‌سازند نه برای سينما. سينمای ايران بيمار است...

تو خيابان‌های شبانه پائيز، تنهایی بيشتر از سرما مغز استخوان آدم را می‌سوزاند...

22 آذر سال 138۵ساتوره ایسه‌کی، تهیه‌کننده ژاپنی در گفت‌وگویی اختصاصی با خبرنگار«پایگاه خبری فیلم کوتاه» اعلام كرد سانجورو، یوجیمبو و دژ پنهان سه فیلم شاخص کوروساوا بازسازی می‌شوند.
امروز 8 آبان سال 138۶ خبرگزاری مهر به نقل از نشريه ورایتی خبر بازسازی دژ پنهان را منتشر كرده است.
اين اولين‌باری نيست كه خبر منتشر شده در پايگاه چند روز يا چند ماه بعد در ديگر رسانه‌ها منتشر می‌شود. پيش از اين خبر نمايش 10 مستند برگزيده مازيار بهاری در جشنواره آمستردام 7 ماه پس از منتشر شدن در پايگاه روی خط خبر خبرگزاری ايسنا رفت و جالب اينكه روز بعد هم در روزنامه‌های زيادی منتشر شد!
بعد از ركورد 7 ماهه خبرگزاری ايسنا واقعا فكر نمی‌كردم خبری يك سال بعد از پايگاه در رسانه‌ای آنهم به نقل از ورايتی منتشر شود.
ركورد زدن هميشه خوشحال‌كننده است اما من اين‌بار به خاطر شرايط مطبوعات كشورم هم كه شده آرزو می‌كنم كه «پايگاه خبری فيلم كوتاه» هيچ‌وقت نتواند ركورد بيشتر از يك سال را بزند!

رعنا دادپور دوست خوبم يك مدتی است كه نخستين پايگاه خبری و بانك اطلاعات گردشگری ايران را به زبان انگليسی راه‌اندازی كرده است.
در اين مدت مدام بهش می‌گفتم كه بخش فارسی سايتش را هم راه‌اندازی كند تا بشود برايش تبليغ كرد. خودش هم چنين تصميمی داشت. اما تو چند روزه گذشته هردومان به اين نتيجه رسيديم كه چنين سايتی اصلا احتياج به بخش فارسی ندارد چون تمام مخاطبانش غيرايرانی هستند.
رعنا دانشجوی فوق ليسانس مديريت گردشگری است و برنامه‌‌نويسی، ديزاين و اصولا تمام كارهای سايت را خودش به تنهایی انجام می‌دهد.
در اين سايت اخبار گردشگری، توصيه‌های لازم برای سفر به ايران از نحوه ويزا گرفتن و طرز لباس پوشيدن تا زمان مناسب برای سفر به ايران و اطلاعات درباره آب و هوا، غذا، جاهای ديدنی، تعطيلات و... هست.
يك نقشه ايران هم دارد. كه به نظرم فوق‌العاده است. از زمانی كه داشت طراحی‌اش می‌كرد كلی درباره‌اش حرف زده بوديم. روی هر شهر از نقشه ايران كه كليك كنيد به آن استان می‌رويد و اطلاعات لازم را می‌گيريد.
خوشحالم كه چنين سايتی افتتاح شده نه فقط برای اينكه يك دوست اين كار را انجام داده چون واقعا ايران به سايتی برای معرفی جاذبه و منابع گردشگری احتياج داشت.

برو به تاريخ:

Short Film News
پایگاه خبری فیلم کوتاه
پندار
بنياد گلشيری
راديو زمانه
قاسم كشكولی