کلمهها با من راه نمییان. نمینشینند کنار هم. ذهن و انگشتها و کیبورد با هم نمیخونند. هر کدوم ساز خودشان را میزنند. چرا اینروزها نوشتن اینقدر سخت شده؟
کی میتونه باور کنه؛ ولی این یک جوک نیست! پنجشنبه بعدازظهر «مایکل جکسون» در 50 سالگی و در حالی که تور جدید کنسرتهاش قرار بود به زودی شروع بشه، از دنیا رفت.
دارم سعی میکنم روزها را بشمارم. اما باورم نمیشه که فقط نه روز باشه. یعنی نه روزه که این سردرد عجیب با منه؟ نه روزه که آشفته میخوابم و پریشان بلند میشم؟ چرا تو این نه روز اینقدر خیابانها برام غریبه شدند؟ چرا دیگه این شهر را نمیشناسم؟ چرا تو وبلاگها بچهها آموزش کمکهای اولیه میدن؟ واقعا اینجا ایران ماست؟
